IBM ve AMD, 22nm üretim teknolojisiyle Intel’e meydan okuyor

IBM ve IBM’in yonga geliştirme ortakları 18 Ağustos’ta etkileyici bir duyuru yaptı ve Intel’i mağlubiyete uğratarak ilk fonksiyonel 22 nm’lik SRAM hücrelerinin üretiminde başarıya ulaştı. 22 nanometrelik işlemciler için üç yıldan daha fazla bir süreye ihtiyacımız var ancak IBM’in söyledikleri, yonga üreticilerinin bu süreyi kolayca 2011 yılının sonuna çekebileceklerinin güzel bir işareti. Öyle görünüyor ki uzun yıllardır ilk defa Intel, araştırma ve geliştirme için daha fazla zaman ayırıp 22 nanometre ve sonraki üretim teknolojisi liderliğini almak için daha fazla çaba sarfetmek zorunda kalacak.

SRAM yongalar, genellikle yeni üretim teknolojisini ve gerçekleştirilecek mikroişlemcilerin ilk örneklerinin testinin yapılmasını sağlayan ilk yarıiletken aygıtlar. Bunlar AMD, Freescale, IBM STMicroelectronics, Toshiba ve College of Nanoscale Science and Engineering (CNSE) tarafından üretilip geliştiriliyorlar. Bu aygıtlar geleneksel olarak 300 mm hamur üzerinde 6 transistör ve sadece 0.1 μm2’lik (mikrometre kare) bir hafıza hücresi tasarımına sahip. Intel ise 45 nm SRAM hücreleri ile (günümüzde 45 işlemciler için kullanılan yongaların üretim teknolojisi) 0.346 μm2’lik bir alana sahip.

22 nm yongalar gelecekte iki nesil olarak var olacaklar ve AMD rakibi Intel’in 45 nm üretim teknolojisine yetişip geçecek. Intel ilk 32 nm SRAM hücresini geçen yıl eylül ayında bizlerle tanıştırdı ve 32 nm CPU’ların prototiplerinin bu hafta IDF’de gösterileceğinin göz önüne alırsak, 22 nm SRAM hücrelerinin en azından bir sonraki yıla kadar açığa çıkması beklenmiyor.

IBM, “32 nm high-k metal gate (yeni transistör teknolojisi) teknolojisinin önderliğinde diğer şirketlerin ya da ortaklıkların rakip olamayacağı” 32 nm işlemcileriyle tekrar yollarda olduğunu söyledi. IBM bunu kanıtlayacak daha fazla detay vermedi. Buna rağmen Intel kendi “high-K metal gate” teknolojisini 2007 sonlarında 45 nm Penryn işlemcilerin tanıtımını yaptığından beri kullanıyor.

22 nm ve 32 nm üretimlerden uzakta olduğumuz şu günlerde, IBM’in ve ortaklarının bu davranışının amacı Intel üzerindeki baskıyı biraz artırmak gibi gözüküyor. Uzun yıllardan sonra ilk defa yeni üretim teknolojileri konusunda ilginç bir çekişmeye tanık olabiliriz.